Każda osoba, niezależnie od grupy, do której należała, dostała ponownie do wypełnienia formularz oceny nastroju (zał. 2.). Dodatkowo każdy z badanych został poproszony o zapisanie na dole formularza subiektywnej oceny na temat treści fantazji: czy była ona przyjemna, nieprzyjemna, czy może wzbudzała uczucia szkoły policealne zostali poinformowani o rzeczywistym celu badania i wszystkich interesujących ich szczegółach dopiero po przeprowadzeniu doświadczenia w ostatniej podgrupie.

Eksperyment dotyczy obserwacji przeprowadzonych przez antropologa Turnbulla na jednym z przedstawicieli plemienia Bambutii imieniem Kenge. Dotyczy dwóch
zagadnień związanych z naszym spostrzeganiem. Pierwszym z nich jest jest strategia podziału na figurę i tło. Spójrzmy na obrazek. W zależności od tego, na czym skupimy wzrok widzimy kielich lub dwie twarze. Kiedy widzimy jedno, nie możemy widzieć drugiego. Na tym polega właśnie rozdzielanie obrazu na figurę i jej tło. Umiejętność ta pozwala nam znaleźć np. jakiś specyficzny przedmiot na tle innych.



Suma liczb zaznaczonych na wszystkich trzech skalach została przyjęta jako wskaźnik nastroju. Różnica między wynikiem uzyskanym po marzeniem i przed procesem fantazjowania, posłużyła do oceny zmiany nastroju badanego. Wynik ujemny oznaczał pogorszenie nastroju, wynik dodatni jego polepszenie. Procedura Osoby badane zostały losowo przydzielone do dwóch odrębnych grup – gr. I i gr. II. Grupy te podzielono z kolei na niewielkie podgrupy ( do 8 osób), z których każda została przebadana oddzielnie. wykrawanie kartonów tłoczenie pudełek tłoczenie kartonów Autorka asfaltowa ciekawie oddycha twarde portfele.